Leer medewerkers weer ‘kijken als een kind’ en word beloond

Leer medewerkers weer ‘kijken als een kind’ en word beloond

Aan mensen die zeggen ‘dat doen wij al jaren zo’ heb ik een ‘broertje dood’. Want als je er teveel van hebt, gaat het geheid mis met je organisatie. Toch hebben we er allemaal weleens last van. We kijken verdomd slecht. Als werkgever tijd om je medewerkers daar een handje bij te helpen. Bijvoorbeeld door ze te stimuleren om weer ‘te kijken als een kind’. Je medewerkers zullen je ervoor belonen.

Voordat je verder leest, voer dan eerst de opdracht uit in dit filmpje en je snapt meteen wat ik bedoel: mensen kijken niet! Van de ene kant maar goed ook, anders zouden we ten onder gaan aan de vele prikkels en boodschappen die dagelijks voorbij komen. We selecteren voortdurend.  We komen ergens binnen en vormen binnen een enkele milliseconde ons oordeel. Omdat een oordeel meestal gebaseerd is op ervaringen uit het verleden kijken we echter vaak terug in plaats van vooruit. Onbewust! Als je dat vertaalt naar organisaties laten deze dus veel innovatie- en ontplooiingskansen liggen.  Het overkwam Kodak , in de jaren ’80 toch een wereldspeler, dat te laat inzag dat er geen toekomst meer was voor het traditionele fotorolletje en in 2012 het faillissement moest aanvragen. En zo zijn er meer voorbeelden. Natuurlijk is er nooit één oorzaak voor de ondergang van een organisatie, maar de kern van het probleem ligt vaak bij het onvermogen van het management om goed te kijken en/of medewerkers daar ruimte voor te geven. Het zijn ‘weters’ geworden i.p.v. de ‘vragers’ die ze ooit als kind waren.

‘Straatjutten’ in 6 stappen
Maar hoe leer je je medewerkers om weer te kijken als een kind? Hoe turn je ze om tot geïnspireerde en betrokken medewerkers? Richard Stomp, initiatiefnemer van de website straatjutten.nl en schrijver van het gelijknamige boek, heeft hiervoor een 6 stappenplan ontwikkeld dat mij heeft geïnspireerd om het voor dit blog te vertalen naar een organisatie. Op hoofdlijnen komt het op het volgende neer:

1) Stuur je medewerkers de straat op
Stuur enkele medewerkers met een bepaalde regelmaat letterlijk met hun smartphone de straat op, bijvoorbeeld eens per week, eens per twee weken, eens per maand.

2) Met als opdracht: bewust kijken
Geef ze opdracht om bewust rond te kijken, oftewel waar te nemen zonder te oordelen. Dat betekent dat je ze daar ook even de tijd voor geeft. Met 1 of 2 uur per sessie kun je al veel bereiken.

3) Héé = click!
Eenmaal op pad is de opdracht meteen een foto te maken op het moment dat je medewerker denkt: ‘héé……’. Want op het moment dat je oordeelt, is het eigenlijk al te laat. Dat is wat anders dan ‘lukraak schieten’.

4) Zet de foto’s op de PC
Laat je medewerker zijn of haar foto’s na terugkomst uploaden.

5) Zet fotograaf aan het denken
Laat medewerker zichzelf vervolgens de vraag stellen: ‘waarom trok deze situatie m’n aandacht’? En, ‘wat valt hier nog meer te zien, wat zou dit nog meer kunnen betekenen en wat als….’

6) En voilà, je hebt het ‘i-DNA ‘
Met de antwoorden op vraag 5 vormt hij of zij het DNA voor een nieuw idee. Dat ‘i-DNA’ ligt overal voor het grijpen. De kunst is alleen om het te zien.

Mogen kijken valt of staat met bedrijfscultuur
Zoals gezegd, kunnen onze ervaringen ons verhinderen om kansen te zien. Maar vlak ook de bedrijfscultuur niet uit. Als die top-down en behoudend is, zal dat je medewerkers niet uitdagen om hun grenzen te verleggen. Maar creëer je een sfeer waarin nieuwe ideeën welkom zijn en het maken van zogenaamde fouten wordt beloond, dan worden je medewerkers  weer ‘vragers’  en zijn ze in staat om ‘te kijken als een kind’. Uiteindelijk volgt de beloning vanzelf.  Bedrijven als Google, Apple en 3M zijn niet voor niets zo succesvol geworden. En het mooie is: ze hebben relatief gezien lagere wervingskosten. Daar wil toch ‘iedereen’ werken?

Huub Buijs
Adviseur en trainer
Arbeidsmarktcommunicatie, HR-communicatie en interne communicatie

Meer informatie:
straatjutten.nl, Richard Stomp, initiatiefnemer van de website en schrijver van het gelijknamige boek.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *